PR online

No tak, koniec lenistwa, trzeba w końcu wrócić i się trochę wypromować

Dużo ostatnio mówi się o śmierci blogosfery, a z racji, że mimo wszystko trochę poczuwam się jako blogger mam straszną ochotę zaprzeczyć temu zjawisku i jeszcze trochę podtrzymać ją przy życiu. A o tym, że nie jest tak źle niech świadczy choćby zmartwychwstanie Dominik Kaznowskiego, który po dość lekką ręką ogłoszonej śmierci bloga – wraca i znów pisze.

A warto wrócić tym bardziej, że znów w świecie ePR dzieje się bardzo dużo.

Może i nie jest to czysto PR’owe podejście do blogowania pozwoliłem sobie jednak skreślić kilka słów na ten temat w związku z ostatnimi wydarzeniami. W sieci pojawia się coraz więcej artykułów, poradników itp. o tym jak zarabiać na prowadzeniu bloga. Powstał nawet blog relacjonujący codzienne starania użytkownika chcącego dorobić/zarobić (niewłaściwe można skreślić:) ) za pomocą blogowania.

Swego czasu świetne podsumowanie metod zarabiania napisała Krzysztof Urbanowicz, warto przeczytać.

Długi czas w naszym kraju istniało przeświadczenie, że w Polsce to zupełnie się nie da zarabiać. No i może coś w tym jest, gdyż ani systemy partnerskie, ani reklama kontekstowa nie przynosi takich profitów by można było z niej wyżyć. Tak więc z samego bloga wyżyć się nie da. Ale… no właśnie, zawsze jest jakieś ale. Pisząc dobrego bloga można dzięki niemu także dobrze zarabiać, a przykładem tego niech będzie Maciej Budzich i jego blog.mediafun.pl. Maciek na tyle dobrze dzięki swojemu pisania zaistniał w branży reklamowej, że raczej o klientów/zlecenie nie musi się martwić. Na dodatek ostatnio zyskał dość pokaźnego inwestora dla swojego bloga. Zresztą poczytajcie sami, warto!

Blog.mediafun.pl jest także świetnym przykładem (na szczęście w naszej rodzimej blogosferze nie jedynym) na to, jak budować swój wizerunek specjalisty w danym temacie. Nic tylko pogratulować. Sam kiedyś chciałbym mieć taki blog. Jedyne nad czym można ubolewać to, to że takie blogi prowadzą w większości specjaliści związani w swojej pracy z internetem, a branż przecież jest wiele…

We wtorek 17 lipca 2007 r., o godz. 19.00, odbędzie się pierwsze spotkanie Yulbiz Warszawa, nieformalnego klubu blogerów, dziennikarzy i przedsiębiorców nowej ekonomii.

Miejsce spotkania: warszawska restauracja KOM na ul. Zielnej 37

Więcej na temat spotkania znajdziecie na blogu Krzysztofa Urbanowicza.

Przeczytane przed chwilą na audience.pl :

“Firmy oszukują w blogach internetowych

11 czerwca 2007

Wiele firm po cichu wykorzystuje blogi do promocji swoich produktów. Próby oszukania internautów robione przez Sony czy Vichy często kończą się jednak blamażem. A wkrótce będą też niezgodne z prawem – informuje “Gazeta Wyborcze”.

Jak pisze dziennik fałszywe blogi szybko okrzyknięto flogami. Zjawisko wyszło na jaw, kiedy okazało się, że za jednym z popularnych blogów stała firma Sony, która w ten sposób próbowała reklamować jeden ze swych produktów.

Na oszustwie przyłapano również koncern kosmetyczny Vichy – spece od marketingu stworzyli fikcyjną kobietę Claire, która na blogu zachwalała zalety kremu przeciwzmarszczkowego dodaje “Gazeta Wyborcza”.

Na bojkot naraził się amerykański Dr Pepper, który zachęcał nastoletnich blogerów do pisania o swoich mlecznych napojach Raging Cow. Prawdziwą burzę wywołał Wal-Mart i obsługująca go agencja Edelman. Na stronie jednego z amerykańskich blogów dwójka podróżnych opisywała swoją wycieczkę po Stanach, noclegi na parkingach Wal-Martu i rozmowy z osobami tam spotkanymi.

“Gazeta Wyborcza” podkreśla, że sprawą zainteresowała się nawet Federalna Komisja Handlu – jej przedstawiciele stwierdzili, że jeśli bloger nie ujawnia, iż materiał jest sponsorowany, to może łamać prawa konsumenckie.

Firmy ryzykują, bo liczą na wykorzystanie wiarygodności osób funkcjonujących w internecie. Choćby dlatego, że konsument podchodzi do ich opinii z większą ufnością niż np. do publikacji w prasie branżowej, którą często postrzega jako zależną od reklamodawców.”

Refleksja na szybko: w takim razie agencje PR online podniosą swoje stawki za swoje usługi

…blogiem na świecie według wielu specjalistów jest Daily Kos, który ma średnio po 500 tysięcy czytelników dziennie, czyli więcej niż wszystkie opiniotwórcze magazyny razem wzięte. Jego autorem jest Markos Moulitsas, z pochodzenia Grek. Swój blog założył gdy miał 34 lata, chciał w nim wyrażać swoją wściekłość na prezydenta Busha. Blogowi nadał nazwę Kos – swój pseudonim z wojska. Markos jako jeden z pierwszych zaczął zarabiać na swoim blogu.tało się tak dzięki reklamie. W 2005 roku osiągnął zyski rzędu 80 tysięcy dolarów.

„Dail Kos” nie tylko stał się najbardziej opiniotwórczym medium w amerykańskiej polityce. Dzisiaj blog ten, to całe społeczeństwo tzw. Kossaków, które podejmuje wspólne inicjatywy, i komentuje ważne wydarzenia.

Rzut oka na kanały w agregatorze i proporcje są następujące: 4 kanały stricte informacyjne,25 tematycznych,18 blogów. Poza tym rola blogów w moich źródłach wciąż rośnie i sądzę, że ta tendencja się utrzyma.

Dlaczego zatem lubię blogi?…. ponieważ:

• nie ma w nich dziennikarskiej pańszczyzny. Piszę, bo chcę i kiedy chcę, a nie bo redakcja czeka, numer wychodzi itd, itp.

• bloggerzy piszą(zazwyczaj) to co myślą, a nie to co czytelnik chce przeczytać,

• wzmacniają wiarygodność odnośnikami,

• przekazy są kierowane wprost bez kamuflażu, nowomowy i innego bełkotu,

• brak treści promocyjnych, reklamowych(poza autopromocją

• wiem, że nikt w przekazie mną nie manipuluje, bo…nie wie, że ja to w ogóle czytam,

• piszą ludzie, którzy mają coś ciekawego do przekazania, mają pasje, którymi się dzielą,

• teksty są stosunkowo krótkie,

• można swobodnie komentować i poziom komentarzy i komentujących jest o wiele wyższy niż np. przy wiadomościach na portalach.

Powodów jak widać powyżej, aż nadto. Co jednak ważniejsze, nawet jeśli blogi będą się zmieniać i pójdą w kierunku komercji(pewnie nieuniknione), zawsze będę mógł dla siebie wybrać kilka, które w tę stronę nie skręcą.

Nie cierpię wszelkiego rodzaju łańcuszków. Ale jak tu odmówić, skoro powoli ta zaraz opanowuje całą znaną mi bogosferę, do udziału wciągą mnie moja ukochana , a swoją „5” napisał już Netto . Notabene Marcin myślałem, że ty skusisz się jako ostatni, a tu niespodzianka!

Ok, ale do rzeczy – cała zabawa, wymyślona przez… no właśnie nie mam pojęcia, polega na podaniu 5 faktów/aktów (zrobili to już: mediafun , taiffun ) ze swojego życia, ale takich mało znanych. Nie opieprzamy się i jedziemy z tym koksem:

1 – Zanim zacząłem słuchać Oasis , The Verve , Radiohead, Iana Browna i tak dalej, słuchałem… Ace of Base , DJ Bobo , Mr. President i oczywiście Captain Jack.

2 – Nikt nie wie (teraz już wie), ze na pierwszej samodzielnej przejażdżce samochodem miałem stłuczkę na światłach. Schylałem się po dropsa, który mi upadł i nie wyhamowałem przed stojącym na „czerwonym” Fordem Transitem . Na całe szczęście – śladów nie było.

3 – Gdyby nie moja mama nie byłbym PR-owcem, a zostałbym pewnie jakimś bankowcem – dzięki Ci mamo!!!

4 – Mam do wyrwania jeden martwy ząb – panicznie boję się dentysty, więc nie wiem kiedy pójdę.

5 – Nienawidzę jak mnie ktoś pogania lub zmusza do zrobienia czegoś. Wtedy automatycznie tracę wszelką motywację do robienia „tego czegoś” – tak specjalnie na przekór.

Uff… koniec, udało się napisać 5 faktów/aktów z mojego życia. A w ramach rewanżu, aby inni nie mieli za łatwo do „wyznań” typuje:

Macieja Lasonia – PR 2.0
Sebastiana Łuczaka – ŁuczakPR
Krzysztofa Urbanowicza – MediaCafe PL
Małego R – ciezkiedni.blox.pl
Tomka Karwatkę – Webusability

Naszła mnie ochota na taki mały wpis z pogranicza mediów. Nie samego PR-u, a właśnie mediów.

Moja niedawna prelekcja na seminarium „Rewolucja w Komunikacji II” spowodowała, że na poważnie zacząłem się zastanawiać nad jednym tematem. A mianowicie czy blogger do dziennikarz? Odpowiedź przecież wydaje się łatwa – NIE! Blogger nie jest dziennikarzem. Hmm… no właśnie, na pewno?

Weźmy 3 następujące definicje:

Publicystyka (łac.) – wypowiedzi w środkach komunikacji społecznej (prasa, radio, telewizja, Internet, książka, wydawnictwa jednorazowe) na publicznie interesujące w danym momencie tematy.
Wypowiedź publicystyczna interpretuje i ocenia fakty z przyjętego przez autora punktu widzenia, celem jej jest zaś wpływ na opinię

Dziennikarstwo – działalność polegająca na zbieraniu i upublicznieniu za pomocą środków masowej komunikacji informacji o wydarzeniach, ludziach oraz problemach.

Środki masowego przekazu , mass media, media masowe, środki masowego komunikowania, urządzenia, instytucje, za pomocą których kieruje się pewne treści do bardzo licznej i zróżnicowanej publiczności; prasa, radio, telewizja, także tzw. nowe media: telegazeta, telewizja satelitarna, Internet.

Zastanówcie się teraz nad następującymi kwestiami:

1 – Czy blogi docierają do masowej i zróżnicowanej publiczności?

Odpowiedź brzmi – TAK!
Jest wiele blogów (MediaCafe PL ), które czyta więcej osób niż niejedną gazetę lokalną (Gazeta Średzka ).

2 – czy blogi są opiniotwórcze?

Odpowiedź brzmi – TAK!
Coraz częściej w blogosferze można spotkać piszących polityków, którzy właśnie w Internecie szukają nowej drogi na zdobywanie elektoratu oraz przekonywanie opinii publicznej. Blog Daily Kos potrafi swoją jedną publikacją zmienić o 1-3% poparcie w sondażach dla Georga W. Busha .

3 – czy blogi mają redakcje?

Odpowiedź brzmi – TAK!
Nie zaraz żeby miały redakcje z prawdziwego zdarzenia, ale powoli kreują się w nich twory je przypominające. I tak epr.blox.pl piszą obecnie 4 osoby, Interaktywnie.com otworzył swoje podwoje na czytelników, proponując im rolę redaktorów, a taki Daily Kos (wybaczcie, że wspominam go tyle razy) ma kilkadziesiąt osób w wirtualnej redakcji.

Gdy dodamy do tego jeszcze fakt, że blogi wykorzystują przeróżne gatunki publicystyki jak felieton, komentarz, wywiad, opowiadanie itp. itd. To robi się z tego niezły miszmasz w głowie.

To jak jest w końcu czy blogger to dziennikarz? Czy blogger ma prawo korzystać z przywilejów dziennikarstwa, ale nie ma przymusu dzielić się z dziennikarzem obowiązkami? Czy nie musi być rzetelny, obowiązkowy? Ja niestety nie potrafię całościowo odpowiedzieć na to pytanie. IMHO na dzień dzisiejszy nie można wszystkich bloggerów nazwać dziennikarzami, ale niektórych z nich na pewno tak.

Mój blog bierze udział w Konkursie na Bloggera Roku 2006 organizowanym przez vortal dziennikarstwa obywatelskiego Wiadomości24 . Startuję w kategorii Media i Marketing, gdzie obok mnie znalazły się tak znane blogi jak:

Zjadamy Reklamy

MediaCafe PL

Mediafun

Tak więc, jeżeli odwiedzasz czasem moją stronę i uważasz, że jest “nawet nawet” (sic!) proszę zagłosuj na mnie. Będzie mi bardzo miło z tego powodu.

PS Oczywiście nikogo nie zmuszam, a za głosy nie nagradzam rozdając laptopy, pieniądze i inne takie LOL!

Tod And autor bloga The Power To Connect stworzył ranking 150 „najlepszych” amerykańskich blogów marketingowych.

Nie był to do końca subiektywny wybór autora, gdyż do ułożenia rankingu posłużył się pozycjami poszczególnych blogów w najpopularniejszych wyszukiwarkach, a także własną oceną. I tak Tod And wziąl pod uwagę:

Google PageRank (0 do 10) – wiemy co i jak

Bloglines Subscribers (1 do 20) – zależy od liczby osób subskrybujących RSS danego bloga

Technorati Ranking (1 do 30) – zlicza liczbę stron linkujących do danego bloga.

Todd And Points (1 do 15) – subiektywna ocean autora. Tod brał pod uwagę jakość wpisów, kreatywność autora, a także to jakich narzędzi używa autor np. flickr, youTube itp.

Ranking prezentuje się naprawdę ciekawie, można odnieść wrażenie, że Tod zna się na rzeczy. Zestawienie może okazać się przydatne zwłaszcza dla tych, którzy nie mają jeszcze zbyt duże rozeznania wśród amerykańskiej „blogosfera”, a nie chcą marnować czasu na poszukiwanie dobrych źródeł – tutaj mają je bowiem jak na dłoni.