Dużo ostatnio mówi się o śmierci blogosfery, a z racji, że mimo wszystko trochę poczuwam się jako blogger mam straszną ochotę zaprzeczyć temu zjawisku i jeszcze trochę podtrzymać ją przy życiu. A o tym, że nie jest tak źle niech świadczy choćby zmartwychwstanie Dominik Kaznowskiego, który po dość lekką ręką ogłoszonej śmierci bloga – wraca i znów pisze.

A warto wrócić tym bardziej, że znów w świecie ePR dzieje się bardzo dużo.

Swego czasu świetne podsumowanie metod zarabiania napisała Krzysztof Urbanowicz, warto przeczytać.

Długi czas w naszym kraju istniało przeświadczenie, że w Polsce to zupełnie się nie da zarabiać. No i może coś w tym jest, gdyż ani systemy partnerskie, ani reklama kontekstowa nie przynosi takich profitów by można było z niej wyżyć. Tak więc z samego bloga wyżyć się nie da. Ale… no właśnie, zawsze jest jakieś ale. Pisząc dobrego bloga można dzięki niemu także dobrze zarabiać, a przykładem tego niech będzie Maciej Budzich i jego blog.mediafun.pl. Maciek na tyle dobrze dzięki swojemu pisania zaistniał w branży reklamowej, że raczej o klientów/zlecenie nie musi się martwić. Na dodatek ostatnio zyskał dość pokaźnego inwestora dla swojego bloga. Zresztą poczytajcie sami, warto!

Blog.mediafun.pl jest także świetnym przykładem (na szczęście w naszej rodzimej blogosferze nie jedynym) na to, jak budować swój wizerunek specjalisty w danym temacie. Nic tylko pogratulować. Sam kiedyś chciałbym mieć taki blog. Jedyne nad czym można ubolewać to, to że takie blogi prowadzą w większości specjaliści związani w swojej pracy z internetem, a branż przecież jest wiele…

Osobiście ja powstrzymam się trochę od pełnienie roli wieszcza, gdyż zupełnie nie czuję się na siłach by ogarnąć rozwój internetu i starać się przewidzieć jego kolejne etapy. Znalazłem jednak ostatnio całkiem przyjemny filmik na YouTube, który idealnie wpisuje się w nurt online social networkingu.

Click here to view the embedded video.

Facebook to obecnie chyba najpopularniejszy serwis społecznościowy na świecie (chyba, gdyż ja osobiście wolę MySpace:)). Film, może i zrobiony nieco z przymrużeniem oka i raczej jako pastisz a nie prawdziwy trailer. Nie da się jednak ukryć, że jakieś ziarenko prawdy w tym filmiku jest. I nie mówcie, że taka sytuacja nie jest możliwa… oj jest! Może więc już teraz warto zadbać o swój wizerunek online?

W sumie to nie sądziłem, że poza powierzeniem swoim użytkownikom marketingu firmy są w stanie poświęcić się bardziej. A to okazuje się, że jednak mogą. A w czym rzecz?

Od pewnego czasu w sieci trwa projekt, pod dość tajemniczym tytułem My Movie MushUp. W ramach tego przedsięwzięcia internauci robią prawdziwy film pełnometrażowy. I nie jest to wcale jakaś offowa produkcja, a najzwyklejszy film z obsadą i budżetem sięgającym 1 miliona funtów. Zresztą sami zobaczcie jego promo.

Każdy, kto wejdzie na stronę MySpace’a My Movie Mash Up może wziąć udział w projekcie, i to na każdym etapie produkcji. Najpierw internauci wspólnie tworzyli scenariusz, potem wybrali reżysera filmu (w głosowaniu wzięło udział 500 tysięcy użytkowników serwisu) i obsadę. Potencjalni reżyserzy “Faintheart” (gdyż taki jest tytuł filmu) zamieścili w MySpace swoje filmy krótkometrażowe, a po ich obejrzeniu publiczność zdecydowała, że za kamerą stanął Vito Rocco, autor uznanego za najlepszy filmu “Goodbye Cruel World”. Za obraz ten Rocco otrzymał już otrzymał nagrodę BAFTA i Srebrnego Smoka na 44. Krakowskim Festiwalu Filmowym w 2004 roku. Z kolei w obsadzei wystąpię między innymi: Eddie Marsan (Miami Vice), Ewen Bremner (Trainspotting), czy Jessica Hynes (“Wysyp żywych trupów”). Aby mieć szansę na rolę, wystarczyło wysłać producentom swoje nagranie.

Sprawcą całego zamieszania jest serwis MySpace.com. To właśnie tam umieszczona jest główna strona całej akcji i to właśnie dzięki temu cały projekt zyskał na popularności.

Rozwój filmu oraz wydarzenia z planu można śledzić na specjalnie stworzonej do tego stronie WWW.

Więcej na temat samej produkcji piszą:
Times Online
The Hollywood Reporter



Jak widać ktoś wyciął niezły numer chłopakom z PSPR-u, wycinając przy okazji im stronę. Na pewno jednak adresy www umieszczone obecnie w tekście (wieloryb.pl, itp.) nieźle sobie zyskają pod względem pozycjonowania:)

Artykuł znajduje się w specjalnym dodatku, traktującym o prowadzeniu biznesu online.

O tym jak na poszło i o czym dokładnie jest artykuł nie będę pisał. Zachęcam do nabycia nowego Newsweeka lub do zerknięcia na skan.

Jak się jednak okazało później, managerowie z Cadbury podejmując swoją decyzję nie wzięli pod uwagę reakcji internautów. A ta była nie tylko natychmiastowa, ale także i masowa! Na serwisach społecznościowych (Facebook, MySpace i Bebo) pojawiły się grupy fanów Wispy domagające się powrotu batonika do sprzedaży.

Na Facebook powstało ponad 90 grup fanów, którzy codziennie roztrząsali temat Wispy w swoich dyskusjach. Na YouTube pojawiły się setki reklam Wispy z lat 70-ych i 80-ych. Niektórzy użytkownicy zaczęli nawet zakładać specjalne strony tylko z reklamami swojego ulubionego batonika. Z kolei na MySpace pojawiły się ankiety – takie jak ta.

To jednak nie wszystko. Onlinowy buzz przeniósł się nawet do świata rzeczywistego. Podczas koncertu Iggy Popa, na festiwalu Glastonbury (jednym z największych festiwali muzycznych na świecie) grupa fanów wdarła się na scenę z transparentem “Bring Back Wispa”. Zresztą można to wyraźnie zobaczyć na fotkach zamieszczonych poniżej.

Cala akcja zaowocowała także ankietą/petycją, która podpisało ponad 15 000 osób.

Internetowy szum dotarł oczywiści także do Cadbury. Firma zdecydowała się na próbne wznowienie produkcji Wispy. W październiku pojawiło się w sklepach 23 mln batoników wypuszczonych jako partia testowa. Bądź co bądź internauci odnieśli ogromny sukces. Poprzez swój szum doprowadzili do powrotu wycofanego ponad 3 lata temu produktu. Ich akcja została zauważona przez większość największych mediów w USA i w Europie.

Dla chętnych proponują poczytać jeszcze:
Artykuł w “New York Times”
Artykuł w iMedia
Artykuł w Food&Drink
Wpis na Pixelblog

W badaniu przetestowano serwisy internetowe Platformy Obywatelskiej, Prawa i Sprawiedliwości, Lewicy i Demokratów, Ligi Polskich Rodzin, Polskiego Stronnictwa Ludowego oraz Samoobrony RP. Analiza serwisów pod względem spełniania wymogów dostępności składała się z dwóch części: analizy eksperckiej oraz badania z 3 użytkownikami (2 niewidomych i 1 niedowidzący). Badanie wykazało, że żaden z serwisów nie został dostosowana w 100% do potrzeb osób z ograniczeniami związanymi z wadami wzroku. Najwięcej problemów podczas testów użytkownikom sprawiały nieopisane elementy graficzne (animacje Flash, zdjęcia, itp.) oraz słabo oznakowane lub zupełnie nieopisane elementy aktywne w postaci linków.

Dostępność (z ang. accessibility) zbiór standardów opisujących metody i wytyczne tworzenia serwisów WWW w sposób umożliwiający wygodny dostęp jak najszerszemu gronu odbiorców, także osobom niewidomym i niedowidzącym, które do przeglądania stron internetowych używają specjalnych programów (np. czytników głosowych, czy tzw. lup, powiększających czcionkę). Standardy dostępności stron WWW można znaleźć na stronie www.w3c.org.

Zobacz podsumowanie badania (650kb PDF)

Zobacz film z badania

Zapraszam do głosowania